Oefeningen

in Rusteloosheid

Geen Kant op

Ik liep over de Kesselberg, het was nog vroeg en van waar je ook kwam, de wind zat tegen. Ik had er een voorteken in kunnen lezen, net zoals vanmorgen in de drab op de bodem van mijn koffiemok. Er zouden ongetwijfeld nog wandelaars over deze heuvels zwerven maar ik zag er geen een en waande me de laatste man (m/v/x) op aarde. Als laatste in mijn soort werd alles plots een stuk eenvoudiger. Er was niemand meer aan wie ik me moest verantwoorden. Niemand zou nog over me oordelen. Gedaan met L’enfer, c’est les autres. Die gedachte was tegelijk bevrijdend en verontrustend. Hoe snel zou ik afglijden naar ongewenst gedrag? En konden we überhaupt nog wel spreken van ongewenst gedrag wanneer ik als enige overbleef? Ik beklaagde het me in de lessen filosofie niet aandachtiger te zijn geweest tijdens het hoorcollege over De Categorische Imperatief. Er was me mogelijk veel piekeren bespaard gebleven. Net op tijd daagde in de verte de eerste soortgenoten op. De blik van de andere was zelden zo troostend.

Hoe was je wandeling?, vroeg mijn vrouw wanneer ik ontdaan in het deurgat verscheen. Niet zo best, zei ik. Het liep niet zoals verwacht. Ik kreeg het benauwd. Bij momenten was ik volledig de weg kwijt. Mijn vrouw schudde zuchtend het hoofd. Neem volgende keer gewoon de hond mee. Die vindt blind de weg terug.

De hond, als hulp bij existentiële vraagstukken. Daar zouden Sartre en Kant nooit zijn opgekomen.

Billy en Kant

Zin in meer?

bevers en indianen
zkv

Bevers en indianen

Hoe vaak hoor je vandaag nog een spreekwoord? Ze zijn in onmin geraakt en dat is jammer. Sommige spreekwoorden hebben zelfs nooit de kans gekregen er één te worden.

...
toewip
zkv

Het Avondland

Ik krabbel recht. Ondanks het schuimrubberen matje voelen mijn knieën pijnlijk aan. Onkruid wieden op de oprit, sommige mensen vinden het rustgevend, ik behoor tot de andere soort.

...
party
zkv

Ockhams scheermes

Op een dag waren de middeleeuwen voorbij. Mensen kwamen op straat en juichten, eerst nog aarzelend, beducht voor een list, dan met volle overgave, er kon eindelijk ten volle geleefd worden. Het ijzeren korset van angst en bijgeloof was afgeworpen.

...