zkv

Vorige week kwam onze zeventien jaar oude kater met een beroerte thuis.

Buurman Toony (twee o’s) spreekt me aan de avond voor blauwezakdag. Wijdarms staat hij naast me met twee volle zakken in zijn linkerhand en twee in zijn rechter, alsof hij oefent voor een World’s Strongest man competitie.

Bij Apotheek De Wolf bedanken ze hun slijmspugend,  beentrekkend, flatulerend, koortsig – eeuwig herstellend – cliënteel door de restjes van 2025 uit te delen.

23:59 staat er op de jaren-tachtig-wekkerradio. Het gebruiksvoorwerp dat dankzij een opstoot van nostalgie uit de kartonnen doos voor de kringwinkel werd gered […]

Zo ongeveer kondigt de Apocalyps zich aan: een pulserende vuurbol hoog in het zwerk. De lucht kronkelt als een buikdanseres boven plakkerige asfalt, de straten verlaten, afgezoomd met geparkeerde auto’s, pizzaovens op wielen.

De wind ligt strak gespannen over het heuvellandschap. Er is mistral op komst.

Bij de overgang naar het magische Y2K vielen vliegtuigen niet uit de lucht, sprongen boekhouders niet uit kantoorgebouwen en verschenen er geen paddenstoelwolken aan de horizon.

Een spinnende vloerpoetser rijdt de wachtkamer binnen. Ik kijk op vanachter mijn boek en voel me betrapt. Onterecht zo blijkt, de man in overal heeft enkel aandacht voor de muziek in zijn oren.

Er kwam een man langs die alles wist over energiezuinig wonen. Hij droeg een volle baard, een donsjas van een merk dat in de jaren tachtig hip was en een ribfluwelen broek.

Ik kwam een jeugdvriend tegen. Na onze studententijd waren we elkaar uit het oog verloren.