Oefeningen

in Rusteloosheid

Lady & de Vagebond

Aan het eind van de straat, waar rechts het bos en links de velden beginnen, staat een huis. Tien jaar geleden kwam het leeg te staan na een tragisch voorval. Niet veel later nam een bohémien er zijn intrek. De bohémien kocht het pand niet, ook huurde hij niet, dat lag niet in zijn aard. De bohémien trok er gewoon in. Met deze drieste daad verklaarde hij zichzelf tot bewoner van het huis tussen bos en veld. Vooraan sloeg hij een paaltje in de grond en nagelde er een plank aan vast. ‘Kunstenaar’ stond er in dansende letters op geschilderd. Hij deed wat veel kunstenaars doen, hij kleedde en gedroeg zich excentriek. In de tuin hield hij een paard met hooikoorts, een Lama met een scheef gebit, een bijziend  hangbuikzwijn en een Tibetaanse Masstif. Rondom het huis verzamelde de bohémien voertuigen waarvan onduidelijk was of ze het nog deden. Een auto, een brommer, een campingcar, een caravan en zelfs een oplegger met een kleine zeilboot. Op een dag vertoonde de zelfverklaarde kunstenaar zich in het gezelschap van een elegante verschijning. Een modieuze, verfijnde jonge vrouw met een – zo werd gefluisterd – voorname pedigree, had zich aan zijn zijde geschaard. Ze flaneerden over het bospad en langs de velden, hadden alleen elkaar nodig en trotseerden samen de theatrale scènes wanneer de welgestelde familie van de jongedame haar smeekte naar huis te komen en niet hetzelfde lot als Puccini’s Mimi te ondergaan.

Na al die jaren is het me nog steeds niet duidelijk wat voor kunst de zelfverklaarde kunstenaar maakt. Er verschijnen geen dichtbundels op zijn naam, geen beelden in zijn tuin, geen schilderwerk achter het raam, ik zie hem nooit dansen tussen zijn dieren en ook zang of theater lijkt niet aan hem besteed. Tenzij zijn kunst erin bestaat om onbekommerd en ongeregeld door het leven te gaan. Want in dat geval is hij waarlijk een groot kunstenaar.

lady en de vagebond

Zin in meer?

bevers en indianen
zkv

Bevers en indianen

Hoe vaak hoor je vandaag nog een spreekwoord? Ze zijn in onmin geraakt en dat is jammer. Sommige spreekwoorden hebben zelfs nooit de kans gekregen er één te worden.

...
toewip
zkv

Het Avondland

Ik krabbel recht. Ondanks het schuimrubberen matje voelen mijn knieën pijnlijk aan. Onkruid wieden op de oprit, sommige mensen vinden het rustgevend, ik behoor tot de andere soort.

...
party
zkv

Ockhams scheermes

Op een dag waren de middeleeuwen voorbij. Mensen kwamen op straat en juichten, eerst nog aarzelend, beducht voor een list, dan met volle overgave, er kon eindelijk ten volle geleefd worden. Het ijzeren korset van angst en bijgeloof was afgeworpen.

...