Oefeningen

in Rusteloosheid

De oude man en de zee

Op het avondstrand van Les Issambres staat een oude man kniediep in de branding. Zijn armen hangen schuin af, de handpalmen geopend naar de donkere massa die voor hem ligt. Ondanks zijn schriele voorkomen straalt zijn houding kracht uit. Het dunne haar dat hem rest loopt in een zilvergrijze streng tussen zijn spitse schouderbladen.

Ik wandel behoedzaam tot aan de rand van de Middellandse Zee. In mijn beste frans dat slechter is dan zijn slechtste frans vraag ik of het water koud is. Wat als luchtige opener is bedoeld, blijkt een complex vraagstuk te zijn. Na lang nadenken, zegt hij zonder me aan te kijken: voor jou waarschijnlijk wel, maar niet voor mij. Het antwoord bevalt me. Alles is relatief. Ik vraag hem of hij een bedoeling heeft of gewoon wat staat uit te waaien. Hierover moet hij minder lang nadenken. Hij komt hier elke maand bij volle maan, winter én zomer, om zich over te geven aan de elementen: in het zand vindt hij steun, het zilte water zuivert, de aanlandige wind drijft donkere gedachten uit en het licht van de maan geeft richting. Ik vraag hem hoe lang hij dit al doet. Ook hierover moet hij niet nadenken. Sinds hij in ’62 uit Algerije is teruggekeerd en het légion étrangère verliet, probeert hij wat daar verloren ging terug te vinden. Ik vraag hem of hij al ooit gehoord heeft van Ryuho de Japanse dichter die mooie haiku over de maan heeft geschreven. Hij kijkt me voor het eerst aan en zegt dat hij alleen Franse schrijvers leest en geen dichters. Poëzie is aan hem niet besteed, voegt hij eraan toe. Daarvoor heeft hij teveel gezien, teveel meegemaakt.  

Ik vraag hem of hij de haiku wil horen. Ik beschouw zijn stilte als een bevestiging. 

Ik schepte de maan
in mijn beker, en goot hem
weg met het water.

Ik neem afscheid en wandel over het rulle zand terug naar de auto. Wanneer ik omkijk zie ik de oude man met beide handen zeewater opscheppen en in het kommetje van zijn handen kijken. Ik denk dat er poëzie in hem schuilt en hij dát probeert terug te vinden. 

strand

Zin in meer?

911
zkv

9/11

Het grootte raam aan de voorzijde van het huis kadreert het uitzicht als een schilderij. Onveranderlijk hangt het daar, of moet ik zeggen schijnbaar onveranderlijk […]

...
max
zkv

Carrièreplanning

Het saaiste onderwerp ter wereld. Niet gewoon saai of oersaai, neen, het saaiste onderwerp ter wereld. Daar was hij heel stellig in.

...
zkv

Saint-Tropez

De Tropézienne kijkt me verontwaardigd aan. “In Saint-Tropez schijnt de zon altijd, zelfs als het regent, alleen zitten de wolken soms in de weg.” Ze lijkt ervan uit te gaan mij daarmee voldoende te hebben geïnformeerd over het lokale klimaat […]

...